МИНИЙ АМЬДРАЛЫН ЗУН

    Өнгөрсөн 7 хоногийн сүүлээр Улаанбаатараас ойрхоон гарч хоёр хоног ёстой сайхан амрав.

    Орбитийн эцсээс цаашлаад Найрамдал зуслан ордог замаар сүнгэнэтэл давхиад нэгэн найрсаг ахынд очвоо. Засмалаас баруунтаа гажин давхихуй нэг л тунгалагхан ахуй угтах... Тэр л тунгалагхан ахуйн дунд сэтгэл хүртэл дагаад л тунгалагших. Тунгалагхан тэр ахуй бас нэг л төгөлдөр... Төгөлдөрийн дунд уяранхан суугаа хүмүний сэтгэл ч бас тэр төгөлдөрт тэмүүлэх...

    Оюутан байхад яруу найрагч Цэндийн Чимэддорж нэгэнтээ манай сургууль дээр ирж уулзалт хийв. "Таны хэлэх дуртай үг?" хэмээн хэн нэгэн асууж амжаагүй шахам байтал тосож аваад "Төгөлдөр" гэж цаанаа л нэг бахтай хэлээд мишилзэн суусансан... Дараахан нь дэл ихт найрагчийг хөлчүүхэн байхад нь гудманд таарсан ангийн охин бид хоёр түүнийг хоёр талаас нь сугадан алхаж таксинд суулгаж өгсөн юм. Замын турш нүд нь хагас аниатай, хоёр тийш ээлжлэн гуйвж, найз бид хоёрыг хөөрхөн сандаргачих зуур өрөөсөн гараараа гэзэг үсээ хойш нь илбэн нэг л үгийг бувтнах нь "төгөлдөр".
    Төгөлдөрт тэмүүлэгч найрагчийн шүлгүүд дандаа Монголоо дуулсан байдаг нь эх нутгийн минь төгөлдөр сайхны шид биз...

    ...Тийм л төгөлдөр сайханд ихэд тэмүүлэгч Би бээр машинаас буугаад л хавь орчмоор тэнүүчлэв. Хүн машин хөглөрсөн Улаанбаатар хэдий барааны газар харагдавч морь мал, ногоон тал хараад аглаг буйдад очсон мэт л сэтгэл сэргэх гэж жигтэйхэн. Зиа тэгээд муухан патиарчны авсан зургуудаас ганц нэгийг оруулчихъя.

Бүтэлгүй зурагчнаас дөлөх мөртөө үргээд явчихгүй номхон морь байна лээ...

Үзэсгэлэнт ногоон толгод

            Ихэр юм шиг дүнзэн байшингууд                        "Бидний байшин" хэхэ

Байшин тийш дурайсан машины зам тодорсоор... / "Ерэн баатрын дууль" биш шүү :р /

Цэцгэн дунд хэвтээд л, тэнгэр ширтээд л үнэхээр гоё байсан шүү...

    Амралтын хоёр хоногт нартай, салхитай, бороотой ч байлаа... Нартайд байшингийн сүүдэрт сууж даалуу, хөзөр, даам шатар тоглоод л... Арима өөрийгөө тоглоом мэддэггүй, чаддаггүй гээл гоочлоод байдгийн. Гэтэл харин хожихдоо хожиж, хожигдохдоо хожигдоод ёстой тоглоомын амтанд орох шахлаа шт :р

    За тэгээд айраг цагаа, хорхог боодог гээд амралтын сайхан юу эс мундахав.  Хамгийн сайхан нь нэгэн найрагчийн шүлгэнд гардаг шиг "Дээврийн хөндийд шувуу шиг бүгээд" борооны чимээ сонсон хэвтсэн минь... Тэр агшнаас л хагацмааргүй байлаа гэж...

    Ирсэн гийчин буцдагийн үлгэрээр хоёр хоног шавайгаа ханатал эрх чөлөөгөө эдэлсэн манай хамт олон хоёр машиндаа хуваагдан суугаад хотын зүг жолоо залав. Төгөлдөр, тунгалагхан, буйд ахуйд хоргодон хоргодсоор нэгэн бүсгүй нүд салгалгүй цонхоор ширтэн явсан нь мань Арима байлаа хэхэ...