МИНИЙ АМЬДРАЛЫН ЗУН

ДОЛООН САР ГАРАВ УУ ҮГҮЙ ЮУ СЭТГЭЛ НЭГ Л ЖИГТЭЙ ДОГДОЛЖ ЭХЛЭХ...
ТЭР ДОГДЛОЛ НЭГ Л ЯАРУУ, БАС ЯРУУ!

...Тийм нэг гэгэлзсэн дулаахан догдлолын алс руу саравчилваас тэртээх Түнэлийн уулс нүдний үзүүрт будантаад л... Жижигхэн Хар-Ус маань тунгалагхан хоржигнож, усны хөвөөгөөр ангир дэвэх нь үзэгдэх шиг...

Нуураа орхин нисэх ангирын ганганаа ижийн минь хоолой  зангирахтай ижил сонсогдмуу...

    ...Намрын намарт ижийгээ орхиод гардаг байсан жаахан охин одоо намраас урьтаж ижийдээ очихыг яарах болжээ. Намар шиг налгар, намхан ижийдээ намрын охин болж ирсэн би тэгтлээ яарахын учир дэндүү олон бөгөөд нандинсан... Миний гэрэлт өнгөрснийг бүтээлцсэн ижий аав, жижигхэн суурин, жирийн гэр бүл... Ирэх өдрүүдийн хээг алганд минь сийлсэн хувь тавилан...

Эрхэлж, энгэрийнх нь зүүлт шиг явсан жаалхан цагаа дурсахын учирт дотор минь дулаацнам...

    ...Намар, ижий хоёрыг би адилтган санадаг. Тэрс хатуу хийгээд анхи зөөлөн, халуун хүйтний дундах их эевэргүү-намар! Олон олон гэрэлт өдөр, олон олон өнгөт улирлын гүнд "мартагдсан" улирал-миний намар! Яг л түүн шиг хатууг зөөллөж, бурууг зөвтгөж, буданд төөрөхөд минь гэрэлтэн даллах ижийн минь сэтгэл намар лугаа. Тийм л намрын гүнд суугаа санаашрангуй ижийдээ яараад л, яараад л байнам. Зүг бүрнээ тэмүүлсэн мөчрөөс нь хагацан одох навчсын араас "хув хуурай" уйлж хоцрох мод лугаа ижийгээ тэмцэхийн учирт зүрх хайлнам... Намрын их амгалангийн гүнд зүүрмэглэх зуун наст мод лугаа ижийгээ эгээрэхийн учирт бодол хатуужнам... 

    ...Үрийн төлөөх эмзэглэлээ ижий үл хэлнэ. Нууж уйлна... Чийгтсэн зовхиных нь чинад руу тэмтрээд хорвоогийн алагт туйлдсан ижийн цөхрөлийг олж үзэхдээ цочих шиг болсоон, нэг өдөр... Надаас болж уйлсан намхан ижийн шаналан үрийн зүрхэнд мэдрэгддэг... Ижий сэтгэлийн дэндүү уужим дэлгэрт төөрсөн дөрвөн үрээ ухаажуулах гэж ижий сургааль хэлнэ. Өнгөрсөн баларсныг дурслаа гэж ижийдээ ундууцдаг гэнэн явлуу, бид хэд... Ил цагаан зантай ижийн далд зовнил алаг нүдийг нь тойрсон бөөн үрчлээ болон тогтсоныг охин нь хоёр жилийн өмнө гэнэт олж харахдаа эмтрэх шиг болсон... Гэвч ээж үрчлээсээ улам тодруулан үрийнхээ зүг мишээнэ... Яг л нар шиг, намар шиг...

Намрын төгөл дундах тодорхой жимээр зүрхшээн алхваас намхан жаалхан ижийнхээ зүрхэн тэвэрт очмуу...

Ижий өнөөдөр ихээ эрт охин руугаа залгасан. "Миний охин хэзээ ирэх гэж байна. Уг нь намраас урьд ирээд ижийтэйгээ рашаан усанд явбал аа?" хэмээгээд юу гэхийг минь чагнана...

Ижий, улирал хоёр намайг ийн яаруулна... Яруухан догдлолдоо хөтлөгдөөд охин нь ижий-улиралаа дуулж алхана...