Дүүгээ гаргаж өгчихөөд ирлээ. Хөвсгөлийн уулсын зүг, хөөрхөн дүү нарын зүг, ижий аавын зүг... Болдогсон бол дүүгээ дагаад явчихмаар л байлаа хэ хэ. Нутгаа санаж байна аа... тэндхийн уулс, гол горхи, дууч шувуудыг... Одод нь ойрхон тэнгэрийг... /бүр атгаад авмаар ойрхон гээч/ Түнэлээ санаж байна... "Урд", "хойд" Түнэлийн нуруу, Хар-Усны гол... Бурхант... Зам жим... толгод... хаа нэгхэн тачигнатал давхиад өнгөрөх мотоциклын чимээ... Өндөр /Түнэлдээ л өндөр дөө/ довжоотой цагаан байшингаа ч санажээн.. Том цонхон доороо дүү бид хоёр хавар болмогц цэцэг тарьдагсан... Өндөр өндөр цагаан, ягаан цэцгүүд, бас ургаж гүйцэхээрээ сонин буржгар хар үр гаргадаг улбар цэцэгсийг... Өтгөн ургасан өвс ногоо... тэр ногоон дээр тэрийн сунасан Нянгар /манай нохой/-ыгаа ч санажээн.

Хэ хэ манай Нянгартай төстэй нь төстэйм... Гэхдээ Нянгар маань арай царайлаг л даа :р
Би зун Хөвсгөл явах л байх.. гэвч одоо манайх Түнэлдээ байхгүй. Миний очиж ч үзээгүй өөр сум руу нүүсэн гэсэн. :-( Гэхдээ би Түнэлдээ заавал очноо... Урд, хойд, хажуу талын хөрш айлуудаар айлчилна хэ хэ... Тоглож өссөн тэрхэн газар... Намайг бага байхад "Дарга нарын лагер" гэдэг байж билээ. Одоо ч айл бүр ижилхэн цагаан байшингаа хувьчилж аваад банзан хашаа тойруулаад "тусгаар" болчихсоон... Гэхдээ л.. тэнд очноо... Аймгийн төвөөс Түнэлийн төв рүү ороод ирмэгц "урд" Түнэл дүнхийгээд л... Яагаад ч юм аав шиг минь санагддын. Аав намайг тэнд л тосч байгаам шиг... Зун болохоор манай лагерийн хүүхдүүд нийлж аваад л хойд Түнэл рүү гарна. Тэнд их хад ургадаг хэсэг газар байдаг. Халтайтлаа тоглож, амаа хөхөртөл хад түүж идэцгээнэ... тэгээд л буцаж ирээд шөнө дүл болтол тоглоно... аав ээжийг дуудахаас нааш сайн дураараа гэртээ орно гэсэн хууль байхгүй шүү дээ. Заавал дуудуулан байж дуртай дургүй гэрээ зүглэдэгсэн.

Голын эрэг дээр тэнэг юм шиг удаан суух бас гоё шүү тээ...
Түнэл... миний бага насны дурсамжууд тэнд л бий... Эрвээхэйтэй хөөцөлдөж яваад айлын нохойд хөөгдсөн, эгчийгээ айлын бэр болоод явахад нуугдаж байгаад уйлсан... /харамлаж байгаа царай нь хэ хэ/, ахтайгаа муудалцаад гарч гүйсэн, аав ээждээ загнуулж, магтуулж байсан... анхны шүлгээ биччихээд гэрийнхэндээ үзүүлж өхөөрдүүлсэн... том том ном руу толгойгоо "шургуулсан"... энгийн л, хүүхэд бүрт л байдаг дурсамжууд гэлээ ч хамгийн гайхалтай, шидэт дурсамжууд минь тэнд... Түнэлд байгаа... би очноо... өссөн нутагтаа зочин шиг биш, охин шиг нь очно...
Ай, миний Түнэл...

Ай даа амгалан шөнө... мал тургилаад л, хоточ нохой хаа нэг хөв хөв хуцаж чимээ өгөөд л...
ЯМАР ЭНГИЙН ГОО САЙХАН ХӨДӨӨД МИНЬ ОРШНОМ...



Сэтгэгдэлүүд:
би ч гэсэн хөдөө явж хэд хономоор байна ооо..
Мортал: :-)
Уудам: ха ха... тэгээл өөлхөн өөлхөн юм яридгийн шт.. одоо ч тэгээд ПС-ний ард суухаар л хийморь сэргэдэг болчиж дээ тээ.. хэ хэ
хурдан амралтаа ваад хөдөө чвах юмсан, голын хөвөө, модод, сайхан агаар, эгэл жирийн сайхан сэтгэлтэй ард олно гээл
7 сар гартал хаа ч байсын гээлүү хэхэ
хурдан амрах юмсаан, чи улам хорхой хүргээл
Анараа эгч: хэ хэ ямар сайндаа дүүгээ дагаж уйлах шахав... долоон сар хурдан болоосой...
Од: лайтай гэдэг чинь сайн гэсэн үг үү муу гэсэн үг үү? хэ хэ
би харин Рашаантад өвөөгийндөө их очдог байсөөн, бас нээрээ уржигдар манай залуу өвөө эмээгээ дагаад Рашаант явчихлаа, яг чам шиг хамт явмаар санагдаал байлаа
энэ сэ.ийн өнгө цагаан болохоор уншигдахгүй юм
унасан газар мөн л бол цементэн дээр ч хөрвөөсөн яадгийн :р
Найз: тэхх, Түнэлийнх.. маш сайхан байгальтай газар даа.
Үйтэн: хөдөө сайхаан... манай Хөвсгөл зундаа бол янзтай шүү. хэ хэ.
Манай Нянгар хүн зуудаггүймөө.. харахад нэг л их сүр хэ хэ
хөгшид бодогдоол
хөвсгөлийн пургоноо гэж
Сэтгэгдэл үлдээх: